岳阳楼记拼音全的

yáng yuèlóujì
岳阳楼记
sòngfàn zhòng yān
(宋)范 仲 淹
qìnglìsìnián chūnténgzǐjīngzhéshǒubālíngjùnyuè míng niánzhèng tōngrénhé bǎifèijùxīng

庆历四年春，滕子京谪守巴陵郡。越明年，政通人和，百废具兴。
nǎi chóng xiūyuè yánglóu zēngaíjiùzhì kètáng xiánjīnrénshīfùyúqí shàngzhǔyúzuòwényǐjìzhī

乃重修岳阳楼，增其旧制，刻唐贤今人诗赋于其上。属予作文以记 之

yúguānfúbālíng shèngzhuàngzàidòng tíngyīhú xián yuǎn shāntūn cháng jiāng hàohào shāng shānghéng

予观夫巴陵胜状，在洞庭—湖。衔远山，吞长江，浩浩汤汤，横
wújìyá zhāohuīxīyīnxiàng wànqiān cǐyuè zé yánglóuzhīdàguānyě qiánrénzhīshùbèiyǐ

无际涯；朝晖夕阴，象万千。此则岳阳楼之大观也，前人之述备矣
ránzéběitōngwūxiá nánjíxiāo xiāngaiānkèsāorén duōhuìyúcǐ lǎnwùzhīainadéwúyìhū

。然则北通巫峡，南极潇湘，迁客骚人，多会于此，览物之情，得无异乎
ruòfúyínyǔfēifēi liányuèbùkāi yīnfēngnùháozhuólàngpáikōng rìxīngyǐnyàoshān

若夫淫雨霏霏，连月 不开，阴风怒号，浊浪排空；日星隐曜，山
yuèaián xínashānglǚbùxíngqiángqīngjícuī bómùmíng míng hǔxiào yuántí dēngsīlóuyě zé

岳潜形；商旅不行，樯倾楫摧；薄暮冥冥，虎啸 猿啼。登斯楼也，则

yǒuqùguóhuái xiāng yōuchán wèijīmǎnmùxiāorán gǎnjíérbēizhěyǐzhìruòchūnhéjǐng míng bō

有去国怀乡，忧谗畏讥，满 目萧然，感极而悲者矣。至若 春和景明，波
lánbùjīngshàng xiàtiān guāng yībìwàn qǐng shāōuxiángji jǐnlínyóu yǒngànzhǐtīnglán yù

澜不惊，上下天光，碧万顷；沙鸥翔集，锦鳞游泳；岸芷汀兰，郁
yùqīngaīng érhuò cháng yānyīkōnghàoyuèqiānlǐ fúquāng yuèjīnjìngyǐng chénbì yúqēhùdá

郁 青青。而或长烟—空，皓月千里，浮光跃金，静影沉璧，渔歌互答，

cǐlèhéjídēngsīlóuyězéyǒuxīnkuàng shényí chǒngrǔxiéwàng bǎjiǔlínfēng aíxǐyángyángzhěyǐ

此乐何极！登斯楼也，则有心旷神怡，宠辱偕忘，把酒临风，其喜洋洋者矣。

ruòfúyínyǔfēifēi liányuèbùkāi yīnfēngnùháozhuólàngpáikōng rìxīngyǐnyàoshān
若夫淫雨霏霏，连月 不开，阴风怒号，浊浪排空；日星隐曜，山
yuèaián xínashānglǚbùxíngqiángqīngjícuī bómùmíng míng hǔxiào yuántí dēngsīlóuyě zé
岳潜形；商旅不行，樯倾楫摧；薄暮冥冥，虎啸 猿啼。登斯楼也，则
yǒuqùguóhuái xiāng yōuchán wèijīmǎnmùxiāorán gǎnjíérbēizhěyǐzhìruòchūnhéjǐng míng bō
有去国怀乡，忧谗畏讥，满 目萧然，感极而悲者矣。至若 春和景明，波
lánbùjīngshàng xiàtiān guāng yībìwàn qǐng shāōuxiángji jǐnínyóu yǒngànzhǐtīnglán yù
澜不惊，上下天光，碧万顷；沙鸥翔集，锦鳞游泳；岸芷汀兰，郁
yùqīngaīng érhuò cháng yānyīkōnghàoyuèqiānlǐ fúquāng yuèjīnjìngyǐng chénbì yúqēhùdá
郁 青青。而或长烟—空，皓月千里，浮光跃金，静影沉璧，渔歌互答，
cǐlèhéjídēngsīlóuyězéyǒuxīnkuàng shényí chǒngrǔxiéwàng bǎjiǔlínfēng aíxǐyáng
此乐何极！登斯楼也，则有心旷神怡，宠辱偕忘，把酒临风，其喜洋
yángzhěyǐjiēfú yúchángqiúgǔ rénrénzhīxīn huòyìèrzhězhīwéihézāi bùyǐwùxǐ bùyǐ

洋者矣。嗟夫！予尝求古仁人之心，或异二者之为，何哉？不以物喜，不以

jǐbēi jūmiào tángzhīqāozéyōuqí mín chǔjiānghúzhīyuǎnzéyōuqíjūn shìjìnyìyōu tuìyì
yōu ránzéhéshíérlè yé

己悲；居庙堂之高则忧其民；处江湖之远则忧其君。是进亦忧，退亦忧。然则何时而乐耶？
qíbìyuēxiāntiānxiàzhīyōuéryōu hòutiānxiàzhīlèérlèhū yī wēisīrén wúshuíyǔguī”

其必日·先天下之忧而忧，后天下之乐而乐乎。噫！微斯人，吾谁与归？shíliù niánjiǔyuè shíwǔri

时六年九月十五日。